Uruchomili nieinwazyjny monitoring brzegów rzek, pól uprawnych i chronionych korytarzy, łącząc kamery wykrywające ruch z obrazowaniem termicznym i optyką dalekiego zasięgu.
Kiedy kilka klatek w końcu pokazało ogromnego ptaka drapieżnego przelatującego przez obiektyw, sceptycyzm ustąpił miejsca ostrożnemu szacunkowi.
Nikt nie spieszył się z deklarowaniem nowego gatunku. Zamiast tego eksperci mówili o przypadkach odstających, rzadkich mutacjach lub błędnych odczytach odległości.
Ptak ten pozostaje oficjalnie „niezidentyfikowanym dużym ptakiem drapieżnym”, co przypomina, że nawet w mapowanych krajobrazach tajemnica wciąż czai się na granicy naszego pola widzenia, prowokując naukę do nadrobienia zaległości.
Pages: 1 2